Hemoglobina glikowana (HbA1c) jest jednym z markerów cukrzycy – pomaga w kontrolowaniu prawidłowego poziomu cukru we krwi, co jest szczególnie istotne podczas leczenia cukrzycy. Badanie poziomu HbA1c pokazuje jak kształtowało się średnie stężenie glukozy we krwi w ciągu ostatnich 3 miesięcy. Hemoglobina glikowana powstaje w wyniku nieenzymatycznej glikacji aminokwasów w białkowej części hemoglobiny.

Badanie poziomu hemoglobiny glikowanej

Hemoglobinę glikowaną oznacza się w osoczu krwi. Badanie poziomu HbA1c może ujawnić cukrzyce, która nie była widoczna w innych badaniach, np. badaniu poziomu glukozy na czczo. Może się tak zdarzyć, gdy zachodzą duże wahania poziomu glukozy we krwi.

Badanie stężenia hemoglobiny glikowanej – zalecenia

Amerykańskie Towarzystwo Cukrzycowe u osób z cukrzycą nieleczonych insuliną zaleca oznaczanie poziomu HbA1c dwa razy w roku, a u osób leczonych insuliną raz na kwartał. Polskie Towarzystwo Diabetologiczne zaleca badanie stężenia hemoglobiny glikowanej raz do roku u pacjentów z wyrównaną chorobą cukrzycową, a w pozostałych przypadkach cukrzycy raz na kwartał.

Poziom HbA1c a ryzyko miażdzycy

Badanie hemoglobiny glikowanej pokazuje nie tylko średnie stężenie glukozy w ciągu ostatnich 3 miesięcy, ale także jest markerem powikłań cukrzycowych. Im wyższy poziom HbA1c, tym większe ryzyko rozwoju komplikacji związanych z cukrzycą, takich jak cukrzycowa choroba nerek, choroby układu krążenia, retinopatia, udar.

Podwyższony poziom hemoglobiny glikowanej >6,5% zwiększa ryzyko wystąpienia miażdżycy, a >7,5% wskazuje na zwiększone ryzyko wystąpienia  mikroangiopatii.

Podziel się:
[Głosów:10    Średnia:4.8/5]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *