Białko Bence-Jonesa jest nieprawidłowym białkiem występującym w krwi i moczu. Jego obecność stwierdza się u chorych na szpiczaka mnogiego oraz makroglobulinemię Waldenstorma. Wyniki badań labolatoryjnych białka Bence-Jonesa często interpretuje się jako badanie markera nowotworowego. Przyczyną takiej interpretacji jest fakt, że występuje ono u 2/3 pacjentów chorych na szpiczaka mnogiego. Nazwa białka Bence-Jonesa pochodzi od angielskiego lekarza i chemika Henrego Bence-Jonesa, który opisał je po raz pierwszy w 1847 roku.

Badanie poziomu białka Bence-Jonesa

Dawniej w tym celu używano metody precypitacji termicznej – metoda ta bazowała na fakcie, iż białko Bence-Jonesa jest białkiem termoprecypitacyjnym. Oznacza to, że wytrąca się jedynie w temperaturze 60 stopni Celsjusza, natomiast w każdej innej temperaturze ponownie się rozpuszcza.

Obecnie poziom białka Bence-Jonesa oznacza się za pomocą elektroforezy, w której białko to odpowiada łańcuchom lekkim immunoglobolin lambda i kappa.

Podziel się:
[Głosów:10    Średnia:4.8/5]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *